سلسله (الشتر)

درالشتر بحث انتخابات چندان داغ نبود اما در بین اهالی اموزش وپرورش جنب و جوش های مشاهده می شدکه هم مایه خوشحالیست و هم نگرانی مایه خوشحالیست از این جهت که مردم همچنان در صحنه اند و در این ازمون باز به یاری انقلاب خواهند امدومانند همیشه پاسخ دشمنان انقلاب و میهن را خواهند داد (ان شاالله).ونگرانی بنده از ان روست   که نتیجه رای در منطقه ما ودر کل استان ما ودر حوزه زاگرس غربی(جز برخی شهر ها )همواره برخلاف جریان عمومی در کشور بوده است واین نشان دهنده کمی رشد سیاسی توده مردم از خواص تا عوام ومشکلات فرهنگی ریشه دار و اقتصادی حل نشده است. هر چند در این بین گناه خواص بیشتر است .انجا که بیش از نیمی از کارمندان الشتر را فرهنگی ها تشکیل میدهند واین برادران گرامی بایستی همان نقش هدایت و معلمیشان را در این مورد خاص تکرار کنند مشاهده شده است که جو  حاکم بر این اداره (که مختص این دوره هم نیست) باعث شده که مربیان و معلمان فرزندانمان  گچ و تخته را رها کرده و بچسبند به برخی از این درگیری های نیمچه سیاسی .میگویم نیمچه سیاسی زیرا واقعا ان تعریفی که بنام حزب و چپ و راست در کشور وجود دارد در استانمان وجود ندارد بلکه با درگیری های شخصی و قومی مخلوط شده و چند نفر به عنوان بت هائی در هر شهر عمل می کنند وعده ای مسئولیت از دست داده ویا مسئول کنونی دور انها جمع شده وبر نتایج انتخابات اثر می گذارند.   نفوذ این افراد به گونه ایست که اگر بطور مثال امروز حزب بنده برنده شود ریاست یک دبیرستان ام وگرنه باید بروم در روستاهای دوردست تدریس کنم!  در این بین مشکلات مالی هم مزید بر علت شده است  به گونه ای که برخی ها تنها به خاطر ۱۰ هزار تومان افزایش حقوق ماهیانه چه ها که نمی کنند! از نقش کمیته امداد هم نباید گذشت چرا که چنانچه طبق خواسته شان رای ندهی توسط خبرچین ها خبر ها به مرکز استان رفته و شما یک شبه کدخداو پولدار شده واز کلیه مزایا محروم خواهی شد؟!!! واین گونه است که نخبه ی ما و به تابع او کشاورز ما و اکثر مردم تحت پوشش ما در این تصمیم سازی سرنوشت ساز شرکت دارند وبنابراین طبیعیست زمانی که اقای خاتمی رای میاورد ما به اقای ناطق و زمانی که اقای احمدی نژاد رای میاورد ما به اقای کروبی رای میدهیم وهمواره نمی توانیم بودجه مناسب را بگیریم وهکذا....

امید است اینبار از این اتفاقات نیفتد .

نتیجه اخلاقی: دراینجا باید اذعان نمایم که همه جا رای نمی تواند معیار خوبی باشد وباز تعریفی از ان باید به عمل اید البته شاید رسیدن به دموکراسی بدون این مراحل امکان پذیر نباشد اما من می ترسم زمانی ما به دموکراسی برسیم که مدل جدیدی برجهان حاکم شده باشدوما بازدر جا بزنیم

نکته:در برسی های انجام گرفته مشخص شده است که ایراد های گرفته شده بر اداره اموزش و پرورش و کمیته امداد فراگیر و کشوری نمی باشد و برمی گردد به مدیران منطقه در گذشته و حال ومتاسفانه بومی گزینی در این موارد هم خوب جواب نداده است. در ضمن از کلیه اشخاصی محترم(فرهنگی ویا کمیته امدادی و..) که شامل این افراد نمی شوند پوزش می خواهم وبرای سایرین طلب عفو وبخشش از درگاه باری تعالی وبرای هدایت همه از جمله خودم دعا می نمایم.