در این مطلب قصد بر ان است که یک رسم دیرین که زمانی یک آیین مقدس وبا محتوا بوده است چنان منحرف شده که شرمم می اید ان را یک رسم کهن بنامم

در تقویم ایرانیان باستان سال ۳۶۰ روز داشته و۵ روز مانده را په نجه ومختص مردگان می دانستند بنابراین در ۵ روز آخر سال سعی می کردند به منزل کسانی بروند که عزیزی را در ان سال از دست داده باشند .ودر این ۵ روز معمولا خیرات می دادند و شب هنگام آتشی بر می افروختند و دست بر آسمان برده برای روح مردگان طلب آمرزش می کردند اصولا فلسفه ی وجودی شستن منازل در اخر سال همین موضوع بود ه است در ضمن از نظر دینی پریدن از روی اتش قطعا مانند پریدن از روی قبله بوده است وهرگز اجرا نمیشده است ونحص بودن روز ۴ شنبه هم عربی است از نظر ایرانیان همه ی روز ها مقدس بوده اند وروز نحصی وجود نداشته است حال خودتان قضاوت کنید چرا اولا فقط یک روز چرا نامقدس ونحص وچرا چهارشنبه سوزی