روزه سکوت درروز دانشجو

فرزادعزیزی کدخودایی

روز دانشجو همواره همراه خاطرهای تلخ وشیریتی ها وفرازوفرودهایی بوده است  که به آسانی نمیتوان از کنار آنها گذشت .این قشر فرهیخته وتاثیرگذاربنا به مقتضیات سنی واجتماعیشان همواره یک پای عدالت خواهی جامعه بوده اند.متاسفانه درپی کشیده شدن این جنبش در دوران اصلاحات به سمت وسوی برخی مباحث  تند وبعضاباندی وگروهی بود که چالشهایی برای جامعه ایجاد نمودو سیاسیون غالب را به فکر محدود کردن این به خیال خودشان پیاده نظامان دشمن انداخت وامروز میبینیم این راه کار اگر نگوییم بدتربوده است وضعیت بهتری هم از حالت قبل نداشته است. اینکه فعالترین قشر جامعه نسبت به مسایل سرزمین ومردمان خود بی اعتنا شوند هم برای هواداران نادان وهم برای دشمنان دانا خوب است وصد البته بیشتر برای دشمنان چرا که انچه امروز کاشته شود فردا برداشت خواهد شد بدون تردید تربیت افرادی به اصطلاح پاستوریزه که صبح صبحانه شان راسر ساعت میل کنند مشق هارا خوب بنویسند وغیره . .  تربیت درستی نیست واصولا این گونه تربیت ها که برگرفته از برخی الگوبرداری های غربی است که نه با فرهنگ حسینی ما هم خوانی دارد نه به نفع منافع دراز مدت ماست. چراکه خاورمیانه همواره گهواره تمدن بوده وهست وامروزنیز نیازمند انسانهایی با عرق ملی ومذهبیست که به مسایل اطرافشان اگاه باشند . برای درک درست از نقش مثبت قشر دانشجو بهتر است به هشت سال دفاع مقدس نگاهی بیندازیم میبینیم آنچه سرنوشت جنگ را تغییر داد نه تز های پاستوریزه غربی بلکه تز هایی بود که ازذهن پویاوپرجنب وجوش دانشجوهایی تراوش کرد که بیشترشان دانشجویان فعالی در عرصه فعالیت های دانشجویی هم بودند.  حال چه شده است که برخی ها یاروزه سکوت گرفته اندویا رخت سفر بربسته وبه دامن دشمن رفته اند ودر انجا توهوم گونه در گوشه ای محو تماشای جلالی وجمالی اند وبرخی دیگرچون شب  به گفته ی  فردوسی بزرگ سیه زاغ گونه سر در چنبر طاعت برده اندومصداق درست بخواب رفته هایی هستندکه در این سیلابها ی سهمگین  امروز!

هرچندعملکردمحدود کننده برخی ها رادردانشگاه ها نبایستی نادیده گرفت اما به نظر میرسد این تابوت به زمین گذاشته شده به این زودی ها رمق که نمیگیرد هیچ به زودی شاهد  کوبیده شدن آخرین میخ ها بر پیکره اش خواهیم بود واین برمیگردد به عملکرد دانشجویان درسالهای اخیر که میراث خواران خوبی نبوده ونیستند شاید اگرجنبش دانشجویی خوبی داشتیم اکنون برخیها به خود اجازه نمیدادند برسر هیچ وپوچ بدون اینکه به کسی پاسخگوباشندو به وضعیت فعلی کشور نگاهی عمیقی داشته باشند برسراین مسند های چند روزه باهم بجنگند وعلناهمدیگررابکوبندودرجامعه تنش ایجاد کنند این در حالیست که  امروزجامعه نیاز به ارامش نسبی دارد تا از فشار ها  به نا حق غرب  به سلامت عبور کند.اگر برخی از رهبران جنبش آرمانهای عدالت خواه خود را به پستی ووعده ای نمیفروختند تا سکوت کنندویا مجری رسانه های بیگانه نمیشدند الان وضعیت بهتری داشتیم .

 اگرامروزو دراین وضعیت اقتصادی کشور که برآمده از شخصی محوری ها وبی برنامه گی های داخلی از یک سو وفشار بی سابقه دشمنان قسم خورده ایران عزیزاز سویی دیگر است  ومیبینیم که فشاربرقشر محروم بیشتر شده است از طرف دانشجویان حرفی برآمده ازمنطق وشوردانشجویی  زده نمیشود . اگرامروز فیلمی ساخته میشود وبه پیامبراسلام توهین میشود .غزه برای چندمین بار له میشود. وبرادرکشی ها وتجاوزها در سوریه وبحرین وعربستان اززمان جاهلیت بدترشده است ووقت دولت و مجلس  وقضاصرف دعواههای بی هوده ی داخلی میشود وجنبش دانشجویی روزه سکوت گرفته است نتیجه افطاری کردن با همان جوهایست که ازکاشت گندمهای جوگونه بدست آمده است که دیروز کاشتیم.

 کاش امروز به فکر کاشت گندم های واقعی برای فردا باشیم

ﺳﺨﺖﺍﺳﺖ ﺣﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ،
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ،
ﺣﺎﻻ ﻣﯿﻔﻬﻤﻢ، ﮐﻪ [ او ] ﭼﻪ ﺯﺟﺮﯼ ﻣﯿﮑﺸﺪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺁﺩﻡ ﺣﺮﻓﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻫﯿﭻ،
ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ....

::. ﺩﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ