هئ لاینه
این ترانه ممکن است مربوط به دوران "کریم خان زند" (از مشاهیر قوم لک) است که سینه به سینه به مردمان امروز ما رسیده است و آخرین راوی آن در دوران معاصر شادروان "مومنعلی جوزی پور" هنرمند و کمدین مشهور این دیار می باشد. نام ترانه "هی لاینه" می باشد و جناب "آقای حمید ایزد پناه" در کتاب "تاریخ و جغرافیای سرزمین موسوم به لرستان" آن را نگاشته است.
مال و بنه بار کرد ارای گرمه سیر
ته لمیتت رنگین شئ مشیرت لازین
هئ هئ لاینه شاه کریم خانه
نوژی نوخه گائینه هی هی لاینه
***
ایواره دیمت(دینم) کاشکای نه یامه ت
نیشونم دایته گوشه ئ قیامه ت
هئ هئ لاینه شاه کریم خانه
***
وه لله یه پریمونه الا کزده(؟) وه ی بانه
ته ز ئه ی رونه بچوو ئه ی شونه
هئ هئ لاینه نوژی نوخه گائینه
*********
بار و بنه ی سفر را به مقصد گرمسیر بسته ای
تلمیتت* زیباست و شمشیرت را بر کنار زین بسته ای
***
غروب ترا دیدم ای کاش نمی دیدمت
گوشه ای از قیامت را نشانم دادی(با دیدن تو قیامتی در وجودم بر پا شد)
***
به خدا قسم که این پری روی ماست که در این بالا خانه دارد(؟)
ای خستگی از رانهایم بدر آی و به شانه ام برو
*ایزدپناه -حمید ص۳۱۱
*تلمیت به اسبی گفته می شده که برای آوردن عروس آراسته می شده و عروس را با ان به منزل داماد می آوردند
برگرفته از وبلاگ لکستان
الشتر به احتمال زیاد عربی شده ایشتار الهه ی اب می باشد که در گذشته به نام های نیسایه .الایشته ر. الیشتر در تاریخ ثبت شده است مجسمه ایشتار که در ورودی شهر نصب شده خود معید این موضوع می باشد اما