مویه های لکی

 

بِئچمئ  دئیار کئزئ باوُانئم                              ئه خَه بئگِیرئم کوور بوو چاوُوانئم

بدیار وسرزمین پدری بروم وانقدر گریه کنم که چشمهایم کور شوند.

چئمئ دئیار مه سکه ن  دِیمَه چوول                   نئما کوو چئنه سایی سه لم ئو توور

به سرزمین ارزوها(محل قرار) رفتم دیم کسی انجا نیست نمیدانم سلم وتور داستان کجاهستند

چئمئ جا مالت شه نگی دِیمَه وه               قدیم کوری بِیم  آزا بِیمه وه

به محل زندگی ات سرزدم پوکه ی فشنگی را دیده ام

نَه سوِویرم دِینَه نه د ه سگِیرانی                 چه مه رم ناینه وَه  نوجووانی

بدون انکه برایت مراسم شادی ونامزدی بگیرم در سن نوجوانی عزادارت شدم

شئوگار تاگه سئو هه ر  وِه واسَمَه              شوگئ سه ر مه نئم ،بالئش تئم خه مه

ازسر شب تا صبح خوابم نمیبرد چون بالینم بر غم است

برگرفته از وب ایشتار خانم کیانی

پاییز

پاوئیز هات خووه ش هات

ئه سگه گئ پاوئیز ه  مئ هات  سئفه ل طرهونی ئه مه ره سیان مه رو ئه ل حاجیه ل یش ئه ج داره ل مه که تن ئو چووین نه رم  بین  نئسمه میان .هواردنو داشت

وه لگ داره ل مه رئزیان  ئه ر  سه ر چووار راه دار توئی که لئنگی بی گئ کوئل ولوت زردا مئ هه ردئی .

ئاولیل مه که تئ ن ئئ رئ ویرئ مه دره سه .چوارشو سی دئته ل نسم خیابونل سیا مئ هه ردئی .

ئیله ل بارئو کئردوئی ئو گه رین چول بی

گه رتو خاک وه گه ردئ وا  وئژه مااتئ  ئه ر دارئل ئو موئتئ وختئ بو گئلونه  بونتو بوگئلو که ن

پاوئیز هات  خووه ش هات  تا پاوئیز پله مو داشتوئی ئو ویر گه رین و بیستین وکوئر ئه را روژه ل سخت وگرم تاوسو

پاییز آمد خوش امد.قدیما پاییز که می امد سیب های طرهانی می رسیدند وگلابی های حاجیل از درخت می افتادند واز بس سنگین و نرم بودند نصف می شدند .خوردن داشتند.

برگ درخت توت چهار راه تمام شهر را در بر میگرفت.بچه ها به مدرسه می رفتند .نصف خیابانهای شهر ازسیاهی چادرهای مشکی دختر ها مشکی میشد.

عشایرکوچ می کردند وکوه گرین بی ساکن می ماند.

گردوخاک به همراه باد درختها را تکان می داد و نوا در می داد پشت بامها را گل مالی کنید.

پاییزامد خوش امد تا باران پاییزی داشته باشیم وبرف بر گرین وبیستون وکوئر برای روزهای سخت وگرم تابستان